2023

Een nieuw jaar met nieuwe kansen en nieuwe dromen. Deze dromen die heb ik! Maar de kunst om je droom waar te maken is toch altijd een dingetje! Hebben jullie daar ook last van? Gelukkig ben ik wel een doorzetter en ga ik er weer vol voor.

Er is mij vorig jaar gevragen of ik mee een organisatie op te zetten voor honden die opzoek zijn naar een gouden mandje, herplaatsers. Natuurlijk zeg ik daar geen nee tegen! Hoe gaaf dat je daarvoor gevragen word toch?! We zijn met een leuk groepje, mensen die al ervaren zijn met het herplaatsen en ik als hondengedragsdeskundige: een sterk team zou je zeggen!

Daar ga ik dit jaar mee bezig, maar ook ga ik hopelijk beginnen met een nieuwe opleiding. Een opleiding tot Voedingsspecialist voor honden- en katten. Een super leuke interessante opleiding. Want wist je bijvoorbeeld dat honden vroeger veel ouder werden? Terwijl we nu veel slimmer zijn zou je zeggen, toch gaat het ergens mis en dat is jammer. Want het liefste willen we onze viervoeter zo lang mogelijk bij ons hebben. Ik ga ook leren wat de voeding van een hond kan doen kan betekenen voor de gezondheid van het dier en welke ziektes je kunt ‘voorkomen en misschien wel een beetje genezen’. Zoals vele allergieën en intoleranties die er tegenwoordig voorkomen bij honden en wat we hier mee kunnen. Ik ben er super enthousiast over en hopelijk kan ik jullie binnenkort ook hier mee helpen!

Natuurlijk blijf ik in 2023 ook zo veel mogelijk mens en hond helpen bij de gedragsproblemen. Want ik vind het super leuk om te zien, hoe je binnenkomt bij mensen en de hond het ‘probleem’ is, maar wanneer je weg gaat dat de mens zoveel geleerd heeft dat de hond zijn gedrag beter geworden is.

Ook blijf ik trainen met onze eigen hondjes, Lucy en Venom. Wij hebben de boefjes ondertussen 4 maanden nu en het verschil mag er al zeer zeker zijn. Lucy en Venom konden eigenlijk net niks toen ze bij ons kwamen en nu luisteren ze al super goed. We zijn fanatiek aan het trainen met ze. Waar we bijvoorbeeld tegen aanliepen in het begin was het eten. Ze konden voor geen enkele gedachtes samen in een kamer tegelijk hun brokken krijgen. Ze vlogen op hun brokken af wanneer ze maar dachten dat ze die kregen en als ze klaar waren vraten ze elkaar bijna ook op. Daarom gaven we ze in het begin eten in verschillende kamers met de deur dicht. We zijn gelijk begonnen dat ze rustig moeten zijn voordat ze hun eten krijgen. Dus in ons geval was het eerst gaan zitten, wachten en wanneer wij aangaven dat het mocht pas eten. Dit ging natuurlijk niet vlekken loos en nu 4 maanden later zie ik pas het echt verschil. Venom die weet precies wat we van hem verwachten en gaat al netjes zitten wachten en Lucy probeert af en toe nog meteen op haar brokken af te gaan, wanneer we er dan iets van zeggen weet ze precies wat we van haar verwachten en dan gaat ze ook netjes zitten. We geven ze nu zelfs brokken in de zelfde kamer en wanneer één van de twee klaar is weet die ook dat hij of zij niet bij de andere in de buurt komt tot zijn brokjes op zijn. Het uitlikken van elkaars voerbak vind ik dus ook niet nodig en dat doen ze nu ook niet meer.

Zelf ben ik ontzettend trots als ik zo terug kijk en de vooruit gang zie. Soms heb je even zo een rust moment nodig voor jezelf. Als je je afvraagt waar je het voor doet: ga eens rustig zitten, kijk naar het begin en waar je nu bent en wees daar trots op! Elk stapje is er een. Helaas zien we het soms niet meer omdat we zo veel verwachten van elkaar. Doe een stapje terug en wees trots op wat je al bereikt hebt!

Ik wens jullie allemaal een heel fijn 2023!
Ga vooral je dromen achterna en laat je niet tegen houden, dit is het moment!

Loop je ergens met je hond tegen aan? Laat het niet erger worden maar durf de stap te nemen!

Wie weet, tot snel.

knuffel

Pleun

Lucy en Venom